Ben bir karakterim.

  Bazen o kadar seviniyorum ki şu sayfayı günlük olarak algılamadığım için.

  Görmek mümkün çünkü etrafta. "Blog" kelimesi "günlük" olarak çevrilmiş ya türkçeye. Vurun kahpeye. Yazın "Bugün kola iştim aabii, işte sonra da Ayferlerle falan kavga ettik yanee, allaham nası gıcık oluyorom anlatamam kimseye şu an inanır mısın?" gibi 3-4 tane cümle arka arkaya.

"Hatun kardeşim bakar mısın bi buraya? O yazdığının hiç bir skm değeri yok ne edebi olarak ne de eğlendirici öğretici olarak?"

"Ya ama bu günlük falan, ondan öyle şeyler yazıttırıyorum öyle oluyoo"

"Çık kardeşim dışarı... Çık, kapıyı da kapat. Sanal aleme fazlasın sen."

"Salak falan mısın anlayamadım yanee"

"La çık!"

  Moda da çok acayip bir olay lan. Herkes ne yaparsa onu yapıp, bir de üstüne çok havalı oluyosun. Hani koyun değildik hiç birimiz? Ama ci eee, hepimizin facebooktaki profil resmi çizgi film olmuş. Kolay çünkü oturduğun yerden 2 fotoğraf yükletip "Çocuklara destek oluyorum ben panpa, ehe" yapmak. Çocuk istismarıyla ilgili bir haber çıktığında kanalı değiştiren, Taksim-4.Levent metro hattında bağıra çağıra mendil satan, yalandan müzik yapan çocuklara para veren bizler değilmişiz gibi.

  Galiba yakında böyle giderse hiç birimiz konuşmayacaz. Okulda birisi bişe sorduğunda "Olm facebooktaki gönderimi görmedin mi, çok offsun hayattan yaa" diyen insanlar var çünkü. Hayatımızla ilgili her ayrıntıyı, her düşünceyi, her güzelliği, çirkinliği paylaşıyoruz çünkü insanlarla.

  "Bana bakın, ben çok kötü durumdayım, çok derinlerdeyim, gelin hadi bana destek olun kankam olun"" diyoruz herkese utanmadan. Sanki biz de aynı numarayı çekmiyor muşuz gibi başkalarına.

  Gelin biz de bir kampanya başlatalım. 1 hafta boyunca kimse facebooka girmesin. Telefonla yada yüz yüze öğrenelim arkadaşlarımızın hayatlarındaki ayrıntıları. Yiyo mu bi tarafınız? Kontörünüz yada zamanınız mı yok?

  Sizin insanlara ayıracak zamanınız yoksa niye facebookta "çok harika/berbat bir hayatım var, gelin bana zaman ayırın" diyorsunuz ki yüzsüz yüzsüz? Bencilsiniz çünkü. Ben de bencilim. Sen de bencilsin. Sırf fotoğraf çekilip facebooka koyacam diye telefonunu yanına alan genç arkadaşlarımız da bencil.

Hiç birinizin hayatı özel değil, ilgi çekmeye çalışmayı bırakıp gerçekten bir şeyler başarmadıkça.

Biri beni durdursun. Sinirliyim bu aralar.