Cidden, yalan söylemiyorum. Herkes dalmış gitmiş kendi rüyasına. Sürekli koşturuyor ama, hani uyurken gördüğün rüyada yapamazsın ya hiçbirşey, elin kolun bağlıdır. Öyle koşturuyor herkes. Uyanmaya çalışan da yok hiç. Ben arada uyanıyorum, o ayrı. Şöyle bir etrafa bakıyorum, gerçekliği hiç beğenmiyorum. Suratımı limon yemiş bebekler gibi ekşitiyorum, sonra tekrar kendi rüyama dalıyorum. Herkes bebekler gibi uyurken, ben huzursuz uyuyorum. Ya biri gelir de tekrar uyandırır, beni zorla dışarıyla yüzleştirirse diye. Ne yapsam ne etsem? Uyku hapı mı alsam ünlülerin yaptığı gibi?
Amacında herkes. İsteklerinde. Kendi derdinde.
Kesin vardır ama, benim gibi arada uyanıp gerçeği gören. Ama hiç çaktırmıyordur. Uyananları, gerçeği görüp peygamber gibi sağa sola anlatanları sevmez ki kimse. Sever mi? Sevse bu kadar üstüne gitmezdik herhalde bu uykunun.
Hala uyuyanlar; uyumayı seçenler, rüyada olduğunun farkında olmayanlar. Pessimist gerçekle karşılaşın artık bence. İnsanoğlu zalim, insanoğlu bencil, insanoğlu yalnız, ve insanoğlu düşüncesiz. Siz uyurken gelip birisi ranzayı sallar, sizi yataktan düşürür, yerde rüya görmeye mecbur bırakabilir. Bunları yapanlar güçlü, yada sizden daha iyi insanlar değil. Sizden tek farkları arada uyanıp gerçekleri görüp, aslında kimsenin kişisel bir rüyada olmadığının, bütün insanlık olarak tek bir rüya gördüğümüzün farkında olmaları.
Gerçek acı ama hala umut var. Uyuyan tüm tanıdıklarınızın suratına şöyle soğuk bir bardak su dökün. Bu rüyanın gördükleri kadar tatlı olmadığını anlatın onlara.
Bir sonraki uyandırma servisinde görüşmek üzere. Herkesi öptüm, kokladım.
Kişisel Not : Siz de mi benim gibisiniz? Yoksa okurken "Manyah mı lan bu? Tevbe tevbe..." mi dediniz?
2 yorum:
Boşuna dememişler "Karanlıklarda yaşıyorsam,ışığı gördüğümdendir."diye.
Anladın sen onu :D
Yorum Gönder